| 1. | KØBENHAVN |
|
stolica i największe miasto Danii, położone na wyspie Zelandia, nad cieśn. Sund; 1,1 mln mieszk. (2004); najważniejszy w kraju ośr. przem., handlu, usług, kultury i nauki (ok. 25% miejsc pracy w Danii); przem. stoczniowy, maszynowy, metalowy, elektrotechn., włókienniczy, odzieżowy, chem.; port morski i lotn.; siedziba Duńskiej Królewskiej Akad. Nauk i Literatury, uniwersytet, liczne wyższe uczelnie; ośr. turystyki; osada rybacka wzmiankowana 1043, 1254 własność biskupów, o licznych przywilejach i z prawem składu; 1422 prawa miejskie, od 1443 rezydencja król. i stolica kraju; liczne muzea (m.in. Narodowe, Thorvaldsena), pałace (XVII-XIX w.): Christiansborg, Charlottenberg, Amalienborg, Rosenborg; renesansowa giełda z XVII w.; kościoły (XVI-XIX w.): św. Piotra, św. Ducha, Marmurowy, nowoczesny kośc. Grundtviga; słynny lunapark Tivoli a także dzielnica hipisów Christiania, pozostająca od 1989 (na mocy uchwały Folketingu) poza jurysdykcją państwa i władz municypalnych. |
| 2. | KĀRŪN |
|
rzeka w płd.-zach. Iranie; dł. ok. 800 km, pow. dorzecza ok. 60 tys. km2; źródła w masywie Zard Kuh (góry Zagros); w dolnym biegu żeglowna; wykorzystywana do nawadniania; gł. dopływ (pr.) - Dez; przy ujściu dzieli się: jedno ramię uchodzi do rz. Szatt al-Arab, drugie do Zat. Perskiej; gł. m. nad K. - Ahwaz, Szusztar. |
| 3. | KĀSHĀN |
|
miasto w środk. Iranie, na płd. od jez. Namak, w ostanie Teheran; 140 tys. mieszk. (2000); ośr. regionu roln., handlu i rzemiosła (wyrób dywanów); przem. włókienniczy, ceramiczny, spoż., perfumeryjny; węzeł drogowy; w poblizu wydobycie gazu ziemnego. |
| 4. | KŌCHI |
|
miasto w Japonii (Sikoku); 318 tys. mieszk. (1991); przem. jedwabniczy, papierniczy, chem., mat. budowlanych, maszynowy, spoż.; węzeł drogowy, port handlowy i rybacki; w parku Godaisan świątynia z VIII w. ze słynnymi ogrodami i pawilonami; ruiny zamku, muzeum; w pobliżu kąpieliska nadmorskie o wybitnych walorach turystycznych. |
| 5. | KŌDA Rohan |
|
pisarz japoński, przedstawiciel kierunku idealistycznego, przeciwnik wpływów europejskich; powieści, artykuły o tematyce językoznawczej; komentator dzieł klasyki japońskiej. |
| 6. | KŌDA Shige |
|
pisarz japoński, przedstawiciel kierunku idealistycznego, przeciwnik wpływów europejskich; powieści, artykuły o tematyce językoznawczej; komentator dzieł klasyki japońskiej. |
| 7. | KŌFU |
|
miasto japońskie (Honsiu); 201 tys. mieszkańców (2001); przemysł jedwabniczy, wyrób kryształów, przem. drzewny, spożywczy; ośr. handlu artykułami rolnymi; uzdrowisko z gorącymi źródłami mineralnymi; centrum turystyki górskiej (góry Kantō i Alpy Japońskie); ruiny zamku z XVI w., zabytkowe świątynie: buddyjska i shintoistyczna. |
| 8. | KŌJIKI |
|
święta księga kultu shintō, zredagowana 712 przez Ōno Yasumaro, z polecenia cesarzowej Genmyō (662-721); spisana ideogramami chińskimi (wielokrotnie przepisywana ręcznie), jest najstarszą z zachowanych kronik jap., zawiera wiele mitów. |
| 9. | KŌRIYAMA |
|
miasto japońskie (na w. Honsiu); 320 tys. mieszk. (2000); przem. włókienniczy (jedwab i bawełna), chem. i maszynowy; węzeł kolejowy; w pobliżu wydobycie węgla kamiennego. |
| 10. | K'ANGBA'CZEN |
|
szczyt w Himalajach, 7902 m, w masywie K'angcz'endzönga. |