Wpisz szukane słowo
>> Strona główna <<
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | W | Z



1.h.c.
skrót honoris causa.
2.H
tablica zawierająca wszystkie pierwiastki chem. uszeregowane w kolejności wzrastających liczb atomowych z podziałem na grupy (kolumny pionowe) i okresy (szeregi poziome); wywiedziony z prawa okresowości; istnieje wiele rozwiązań graficznych, z których najstarszym jest tablica Mendelejewa (zw. tablicą krótką); ob. powszechnie stosuje się tablicę Wernera, zw. też tablicą długą; grupy (ponumerowane od 1 do 18) zawierają pierwiastki określane jako litowce, berylowce, borowce, węglowce, azotowce, tlenowce, fluorowce i helowce (dawniej jako grupy gł.) oraz miedziowce, cynkowce, skandowce, tytanowce, wanadowce, chromowce, manganowce, żelazowce, kobaltowce i niklowce (dawniej grupy poboczne); do grupy 3 (dawniej IIIB) należą również lantanowce i aktynowce; o.u.p. umożliwia przewidywanie stopnia utlenienia i własności chem. pierwiastków na podstawie ich położenia w tablicy.
3.h
litera alfabetu łacińskiego i pol.; pochodzi poprzez gr. η (eta) od fenickiej litery heth; oznacza dźwięczną spółgłoskę szczelinową tylną.
4.HA JÂRDEN
działacz społ.-gosp., pisarz, publicysta; 1863 uczestnik powstania styczniowego; współzał. i od 1872 dyr. Tow. Wzajemnego Kredytu w Warszawie; od 1882 stały felietonista "Tygodnika Ilustrowanego"; Wędrówki delegata, Z boru i dworu, wspomnienia Kartki z mego pamiętnika, komedie i farsy.
5.HA-GANG
nazwa własna Chińczyków; nie obejmuje mniejszości etnicznych zamieszkujących Chiny, stanowiących ok. 8,1% mieszk. kraju.
6.HA-YEHUDI HA-KADOSHI
przywódca polskich chasydów; uczeń Jakuba Horowitza z Lublina (zw. Prorokiem); rozwinął teorię kontaktu z Bogiem poprzez modlitwę; zakończył okres wiary w cudotwórców nawołując do żarliwej modlitwy i studiowania Tory; nie przestrzegał godzin modlitwy przepisanych przez Prawo, co doprowadziło do zerwania jego szkoły z chasydami Horowitza.
7.ha
symbol jednostki powierzchni hektar.
8.HA
miasto na płn. Arabii Saudyjskiej na skraju pustyni An-Nafud; 48 tys. mieszk. (1997); ośrodek rzemiosła; węzeł dróg samochodowych i szlaków karawanowych; port lotniczy.
9.HAARLEM  <
miasto w płn.-zach. Holandii na zach. od Amsterdamu; dawna stol. hrabstwa Holandii; 153 tys. mieszk., aglomeracja 212 tys. (2000); prawa miejskie od XII-XIII w.; 1573 w powstaniu antyhiszpańskim, po 7-miesięcznym oblężeniu zdobyty przez Hiszpanów, 1577 włączony do Rep. Zjednoczonych Prowincji Niderlandów; rozkwit w XVII w. (jedno z gł. centrów hodowli jedwabnika i przem. jedwabniczego); przem. maszynowy, metalowy, farmaceutyczny i chem., odzieżowy, poligraficzny, spożywczy; ośr. handlowy największego w Holandii regionu uprawy kwiatów; siedziba Holenderskiego Tow. Nauk. (zał. 1752), Holenderskiej Służby Geologicznej; liczne biblioteki, muzea (m.in. dzieł F. Halsa), galerie sztuki; zespół zabytkowy skupiony wokół Groote Markt: kościoły Groote Kerk (XIV-XVI w., dawny St. Bavo) i Nieuve Kerk (XVII w.), Dom Wagi Miejskiej (1598), ratusz (XVII w.), hale rzeźnicze (1602-03), liczne kamienice mieszczańskie (XVI-XVIII w.).
10.HAARLEM Corneli
malarz holenderski, przedstawiciel manieryzmu, współtwórca tzw. akademii haarlemskiej, autor obrazów o tematyce religijnej i mitologicznej oraz portretów (Uczta bogów, Adam i Ewa - Muzeum Narodowe w Warszawie).


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28